Początkowo pacjenta kwalifikuje się do jednej z trzech grup uwzględniających obraz kliniczny objawów skórnych: grupa I – świąd dotyczący skóry wcześniej zmienionej chorobowo grupa II – świąd dotyczący skóry niezmienionej chorobowo grupa III – świąd z towarzyszącymi zmianami wtórnymi do drapania, tj. przeczosy, strupy, lichenizacja, grudki, guzki.
W dalszej kolejności pacjenta kwalifikuje się do jednej z 6 kategorii określających mechanizm powstawania świądu: świąd skórny – zalicza się tu dermatozy przebiegające ze świądem, głównie pacjenci z grupy I (świąd dotyczący skóry wcześniej zmienionej chorobowo); świąd układowy – dotyczy pacjentów, u których świąd jest wtórny wobec choroby ogólnoustrojowej. Do tej kategorii mogą zaliczać się zarówno pacjenci z grupy II (świąd dotyczący skóry niezmienionej chorobowo), jak i grupy III (świąd z towarzyszącymi zmianami wtórnymi do drapania); świąd neurologiczny – przypadki świądu neuropatycznego, związanego z uszkodzeniem elementów układu nerwowego (np. świąd towarzyszący guzom mózgu, świąd w przebiegu stwardnienia rozsianego) oraz świądu neurogennego, gdzie swędzenie jest wynikiem pobudzenia pewnych ośrodków układu nerwowego, ale bez ich uszkodzenia (np.