Używa się także potocznej nazwy „Oborniki Wielkopolskie”. Nazwa miejscowości pochodzi od polskiej nazwy obory czyli gospodarczego budynku używanego jako pomieszczenie dla bydła domowego. Nazwa nawiazywała do hodowli zwierząt gospodarskich.
Historia mały|Poewangelicki kościół św. Józefa (2014) Okolice miejscowości były prawdopodobnie zasiedlone już wcześniej niż odnotowały to zachowane zapisy historyczne. Człowiek pojawił się w okolicach dzisiejszych Obornik około 12 tysięcy lat temu.
Osadnictwo historyczne na tym obszarze związane jest z pobliskim grodem wczesnośredniowiecznym i późniejszą kasztelanią Radzim, która jednak do końca XIII wieku straciła na znaczeniu, między innymi na korzyść rozwijających się Obornik. W pobliżu historycy podejrzewają istnienie domniemanego grodziska wczesnośredniowiecznego w Obornikach, które nie zostało zbadane i nie jest potwierdzone znaleziskami archeologicznymi. Miało znajdować się, wg zgodnej opinii badaczy, w południowo-zachodniej części miasta, przy ujściu rzeki Wełny do Warty w miejscu zaznaczonym w czasie zaborów jako „Königsberg” na niemieckim planie sporządzonym po drugim rozbiorze Polski w 1793. Grodzisko to uważa się obecnie za całkowicie zniszczone. Odnotowano stanowisko archeologiczne w miejscu średniowiecznej osady na północ od kościoła.