„Tai Ji Quan: An overview of its history, health benefits, and cultural value.” Journal of Sport and Health Science, 2014, 3(1): 3-8. DOI: 10.1016/j.jshs.2013.10.004..
Natomiast w ChRL kultura sztuk walki została początkowo poddana represjom, aby pod koniec lat 50. XX wieku ponownie powrócić do sfery publicznej, lecz za cenę wykluczenia z niej aspektu bojowego. Sztuki walki odtąd nauczano jako promocji zdrowia i sprawności fizycznej z elementami technik samoobrony, jako elementy wychowania fizycznego w szkolnictwie, oraz jako sport w postaci gimnastyki pokazowej. Odstąpiono od wspierania rozwoju niezależnych stylów walki na rzecz jednej, powszechnej wiedzy na ten temat, rozwijanej przez ośrodki akademickie i charakteryzującej się jednolitym, wystandaryzowanym programem treningowymMooney R.M. „Boxing, Chinese Shaolin Styles” W: Green T.A. (red). Martial Arts of the World: A-Q. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2001: 32-44. . (Google books).Jarvie G., Hwang D.J., Brennan M. Sport, Revolution and the Beijing Olympics. Oxford, New York: Berg, 2008. . (Google books).. Jedyny wyjątek poczyniono dla stylu Taiji, który wyróżniono odrębnie, aczkolwiek nie ominęła go procedura uproszczenia i standaryzacjiLiang S.Y., Wu W.C. Tai Chi Chuan. 24 i 48 postaw z zastosowaniami. Wydawnictwo YMAA, Kraków, 2000. ..