Od 1 marca 1921 w zastępstwie czasowo pełnił obowiązki dowódcy 2 i 1 Dywizji Litewsko-BiałoruskiejRozkaz organizacyjny Nr 1 Dowództwa Grupy Wojsk Litwy Środkowej z 26 lutego 1921, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/2/36, s. 77., a następnie pełnił służbę w Naczelnym Dowództwie Wojsk Litwy Środkowej na stanowisku oficera sztabu.
Za postawę wykazaną podczas walk, 15 marca 1921 otrzymał krzyż „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu wniosku, czytamy m.in.:
Okres międzywojenny Od 10 lutego 1921 zajmował stanowisko przewodniczącego Komisji dla rozpatrywania i oceny wniosków na odznaczenie Orderem „Virtuti Militari” V klasy oficerów i szeregowych, pochodzących z Oddziałów Dywizji Litewsko-Białoruskiej. 21 stycznia 1922 został członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 51. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym miesiącu został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 20 Dywizji Piechoty w Słonimiu. Z dniem 15 września 1924 został przeniesiony z 78 do 81 pułku piechoty z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku służbowym. 1 sierpnia 1925 został przeniesiony do 18 Dywizji Piechoty w Łomży na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej.