W Heidelbergu jego studentką była druga córka Aleksandra Kowalewskiego (1840–1901), Lidia Aleksandrowna Kowalewska (1873–1942). W 1896 roku Szewiakow i Kowalewska wzięli ślub. Z małżeństwa urodziło się pięcioro dzieci: Aleksander (1896), Tatiana (1897), Gieorgij (1900), Władimir (1904) i Boris (1908).
Latem 1894 roku Szewiakow otrzymał stanowisko w Instytucie Zoologicznym w St. Petersburgu, a jesienią tego roku został Privatdozentem. Od tego czasu Szewiakow na stałe pozostał w Rosji, nie licząc krótkich podróży zagranicznych. W maju 1896 roku został doktorem zoologii. W tym samym roku otrzymał Order św. Stanisława trzeciej klasy.
Uczniami Szewiakowa byli m.in. Jurij Filipczenko, Siergiej W. Awierincew, A.W. Schweyer, Aleksander Linko, Iwan Sokołow, Siergiej Metalnikow, Aleksandr Strelkow, Jan Bohdan Dembowski i Walentin DogielFokin SI. A brief history of ciliate studies (late XVII – the first third of the XX century). Protistology 3 (4), 283–296 (2004) PDF.. W Irkucku studentką Szewiakowa była Fiwejska, autorka cytowanej do dziś pracy o bakteriach pasożytujących na orzęskach.