Na przykład można obliczyć, że dla człowieka o masie 50 kg poruszającego się z prędkością 10 km/h długość fali materii równa jest

Wartość ta jest tak mała, że nie sposób wykryć falowych własności człowieka.

Historia odkrycia Hipoteza de Broglie’a Pomysł opisu cząstek za pomocą fal pochodzi od Louisa de Broglie’a, który w 1924 roku uogólnił teorię fotonową efektu fotoelektrycznego. W tym czasie wiedziano już, że na potrzeby opisu niektórych zjawisk fizycznych każdą falę elektromagnetyczną można traktować jako strumień cząstek – fotonów. Fotonom, mimo że nie mają masy, można przypisać pęd:

gdzie – długość fali fotonu.

Propozycja De Broglie’a polegała na odwróceniu rozumowania – aby każdej cząstce o różnym od zera pędzie przypisać falę, o określonej długości i częstotliwości. Zgodnie z tym, de Broglie zaproponował odwrócenie zależności między pędem a długością fali, znanej dla fotonu, tak aby długość fali była wyrażona przez pęd cząstki. Hipoteza ta nie miała żadnych podstaw doświadczalnych i była czysto logiczną spekulacją.

Potwierdzenie doświadczalne link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Wave-particle_duality.gif|prawo|mały|200x200px|Pokaz fal materii w eksperymencie z interferencją elektronów.