Popierał również ruch niepodległościowy w Indiach.
W pierwszym rządzie laburzystowskim w 1924 r. Wedgwood otrzymał stanowisko Kanclerza Księstwa Lancaster. Później został głównym komisarzem przemysłowym. Był również przewodniczącym komisji rządowej, która miała za zadanie zbadać możliwość zastosowania Emergency Powers Act przeciwko strajkowi pracowników transportu. Wegdwood krytykował rządowe projekty rozbrojenia Wielkiej Brytanii i udzielenia pożyczki Związkowi Radzieckiemu.
Po upadku rządu na jesieni 1924 r. Wedgwood stał się krytykiem lidera laburzystów Ramsaya MacDonalda. Nie otrzymał stanowiska w drugim rządzie Partii Pracy sformowanym w 1929 r. W tym czasie poświęcił się pracy naukowej. Napisał książkę o deputowanych z hrabstwa Staffordshire od XIII w. do I wojny światowej oraz dwa tomy biografii XV-wiecznych deputowanych do Izby Gmin. W latach 30. był krytykiem polityki appeasementu oraz ograniczeń migracji Żydów do Palestyny. Po wybuchu II wojny światowej wstąpił do Home Guard. W 1941 r. wygłosił cykl wykładów w Stanach Zjednoczonych. W 1942 r. otrzymał tytuł 1. barona Wedgwood i zasiadł w Izbie Lordów. Zmarł rok później.