W czasie ciężkich walk o wyspę Chios, przegranych przez Greków i ich sprzymierzeńców, Myhrbergowi udało się ewakuować z wyspy większość kawalerzystów.
Po bitwie pod Navarino (1827) i totalnej klęsce floty tureckiej Grecja była uratowana, ale Myhrberg i inni filohelleni pozostali jeszcze przez jakiś czas w tym kraju. Myhrberg był przez te ostatnie cztery lata w Grecji komendantem twierdzy Palamidi koło Nauplionu. Za swe zasługi otrzymał od rządu greckiego Order Zbawiciela. Usłyszawszy o wrzeniach rewolucyjnych w Europie i nie akceptując wzrostu wpływów Rosji w Grecji, Myhrberg uznał swą misję w Helladzie za zakończoną i powrócił w styczniu 1831 do Francji.
Powstanie listopadowe W powstaniu listopadowym wzięło udział pięciu Szwedów: trzej młodzi lekarze z Lund, Gustav Fredrik Bergh, Fredrik Agathon Stenkula i Sven Jonas Stille, oraz dwaj wojskowi, Myhrberg i Ernst Leopold von Schantz. Medycy z Lund przekroczyli granicę prusko-polską przepływając w nocy Drwęcę, Schantz przedostał się do Kongresówki przez okolice nadgranicznego Kalisza, a Myhrberg z Paryża przez Wiedeń i Kraków, przepływając Wisłę na granicy Galicji. Ze względu na swe rodzinne powiązania z Finlandią – częścią Imperium Rosyjskiego – Myhrberg przybrał nieznany do dziś pseudonim, pod którym walczył w szeregach powstańczych. W latach 60.