Zaczął się też coraz bardziej interesować kwestiami przepływu informacji o prawie oraz zastosowania w tych procesach komputerów. Opublikował kilka monografii na ten temat, a w 1978 – jeden z pierwszych w Polsce podręczników informatyki prawniczej. Franciszek Studnicki stworzył też podwaliny komputacyjnej koncepcji wykładni prawa (1985), która miała prowadzić do automatycznej analizy tekstu prawnego przez komputery.
W 1980 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego (po kilkakrotnie ponawianych wnioskach), a w 1981 został wybrany do Społecznej Rady Legislacyjnej powołanej na II Ogólnopolskim Forum Prawników NSZZ „Solidarność”. Uczestnik prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. Członek Społecznej Rady Legislacyjnej – agendy/jednostki COIU.
Życie prywatne Był najmłodszym z dzieci Juliana Studnickiego (1865–1946), dzierżawcy dóbr Kniażyce, a następnie pracownika Towarzystwa Ubezpieczeniowego «Florianka» w Przemyślu, oraz Zdzisławy Pauliny Dembińskiej (1870–1952), bratankiem Marii i Witolda, bratem Juliusza.