Efthymiadis (red.), Niketas Choniates: A Historian and A Writer, Genewa: La Pomme d’Or 2009.. Opisując najazd Normanów i zdobycie przez nich Tesaloniki posiłkował się pracą uczonego mnicha, Eustacjusza O zdobyciu Tesaloniki. Poza tym korzystał z dokumentów kościelnych i państwowych, do których miał dostęp z racji sprawowanych funkcji.
Język historycznego dzieła Choniatesa jest niewątpliwie bardzo trudny, sam styl skomplikowany. Spowodowało to, że wielu wcześniejszych badaczy, w tym O. Jurewicz, niesłusznie oskarża historyka o styl niepotrzebnie przeładowany ozdobnikami retorycznymi na modłę Agatiasza z Miryny czy Teofilakta SymokattyJurewicz podąża za opinią jednego ze średniowiecznych kopistów tekstu, który nie będąc w stanie zrozumieć Historii „nazwał Choniatesa autorem przepastnym i zagadkowym” (O. Jurewicz: Historia literatury bizantyńskiej. s. 267.). Pogląd ten, w świetle najnowszych badań nad tekstem Choniatesa jest dalece błędny i nieaktualny.. Obecnie jednak Historię uznaje się za jedno z największych dokonań literackich cesarstwa bizantyjskiego, nierzadko nazywając je dziełem renesansowym o unikalnym charakterze.