Architektura Obiekt zbudowano z dostępnych w okolicy materiałów – piaskowca i kredy. Nie znamy żadnych wykonanych przed 1793 wizerunków budynku; jedynie na podstawie opisów w źródłach udało się przeprowadzić hipotetyczną rekonstrukcję obiektu. Był on prawdopodobnie trójnawową bazyliką z transeptem i szeregiem bocznych kaplic, opartą na rzędach przypór, z półkolistymi oknami i co najmniej trzema rozetami w ścianach prezbiterium oraz transeptu. Prezbiterium nie było wyodrębnione, zaś wieże (co wiadomo z fotografii) wieńczył płaski dach.

Zachowały się jedynie pozostałości dwóch wież pierwotnej zachodniej fasady kościoła wchodzącego w skład opactwa oraz część położonej bezpośrednio za nimi kruchty. Wieże te, pierwotnie pięciokondygnacyjne i wznoszące się na wysokość 53 metrów, zachowały się jedynie do poziomu drugiego i trzeciego piętra (44 m). Łączący obie wieże gzyms został odrestaurowany w 1990. Zachowany fragment fasady reprezentuje styl klasycystyczny, dobrze widoczne są korynckie pilastry oraz półkoliste, później zamurowane okna ze skromnymi obramowaniami.