Na początku technologia ta była bagatelizowana przez dużych producentów, jednak stosunkowo duże zainteresowanie rynku (mimo początkowo bardzo wysokiej ceny), duża wydajność (dzięki minimalnemu czasowi dostępu do danych) oraz malejąca cena za MB szybko zmieniła ich nastawienie. Na początku 2009 wyprodukowane zostały dyski o pojemności 2 TB. Producent WD wypuścił serię dysków Green, czyli ekologicznych o dynamicznej zmianie prędkości obrotowych. Rozwijany był standard SATA 3 na potrzeby dysków półprzewodnikowych. W październiku 2010 Western Digital wyprodukował dysk twardy Caviar Green o pojemności 3 TB. Pod koniec 2011 Hitachi wyprodukowało dysk twardy o pojemności 4 TB. W wyniku trwającej wiele lat konsolidacji rynku, od marca 2012 pozostało na nim jedynie trzech producentów dysków twardych: Western Digital, Seagate Technology i Toshiba. W marcu 2013 Seagate Technology uzyskiwało sprzedaż na poziomie nawet ośmiu dysków na sekundę i jako pierwsza uzyskała całkowitą sprzedaż dysków przekraczającą dwa miliardy sztuk. W listopadzie 2013 Western Digital pokazał dysk o pojemności 6 TB wypełniony helem, który w porównaniu do dysku wypełnionego powietrzem pobierał o 49% mniej energii, w przeliczeniu na jeden TB pojemności. W 2014 Western Digital zaprezentowało pierwszy dysk 10 TB W marcu 2017 Western Digital zapowiedział dyski
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dysk twardy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.