Głowice magnetyczne dokonywały zapisu/odczytu danych na 50 magnetycznych talerzach, a całe urządzenie wielkości szafy ważyło ponad tonę. W 1980 przedsiębiorstwo Seagate wprowadziło na rynek pierwszy dysk 5,25", ST-506 o pojemności 5 MB. W 1983 pojawiły się komputery IBM PC/XT z dyskami 5 i 10 MB. W 1986 został opracowany kontroler IDE (integrated drive electronics). W 1987 rozpoczęła się era dysków 3,5 cala. W 2003 dysk twardy w typowym stanowisku pracy mógł zgromadzić od 60 do 500 GB danych, obracać się z prędkością 5400 do 10 000 obrotów na minutę (taka prędkość obrotowa jest możliwa dzięki zastosowaniu łożyskowania FDB). W wydajnych serwerach i stacjach roboczych stosowane były dyski z interfejsem SCSI o prędkości obrotowej talerzy na poziomie 15 000 obrotów na minutę. W 2006 wprowadzono zapis prostopadły umożliwiający zwiększenie gęstości zapisu danych, dyski osiągają pojemność ponad 1 TB. Standardem staje się złącze SATA i SAS oraz technologia optymalizacji odczytu NCQ. Stacje dyskietek zaczęły przegrywać z pamięciami USB do których złącza montuje się z przodu obudowy. Około 2008 zaczęły się upowszechniać się dyski półprzewodnikowe (SSD).