Ta druga grupa wzorów jest podana w odpowiedniej sekcji.
Oznaczenia – pole powierzchni; – długości boków; – wysokości opuszczone na boki odpowiednio – kąty leżące naprzeciw boków odpowiednio – promień okręgu opisanego; – promień okręgu wpisanego; – półobwód:
Wzory syntetyczne
Przedostatni wzór jest znany jako wzór Herona i ma też inne warianty, opisane w osobnym artykule. Z powyższych wzorów da się wyprowadzić inne, zawierające funkcje trygonometryczne:
Opis analityczny mały|Przykładowy trójkąt równoboczny na płaszczyźnie kartezjańskiej. Na czerwono zaznaczono jego środek masy (barycentrum)
Dowolny trójkąt da się opisać we współrzędnych kartezjańskich, a taki opis figur to dział geometrii analitycznej. Poniżej przyjęto oznaczenia:
Środek masy (barycentrum) można znaleźć przez średnią arytmetyczną współrzędnych wierzchołków:
Pole powierzchni da się obliczyć za pomocą wyznaczników lub iloczynu wektorowego:
Geometrie nieeuklidesowe mały|Przykładowy trójkąt sferyczny – suma miar kątów takich figur może przekraczać 180°
Na płaszczyźnie euklidesowej suma miar kątów wewnętrznych trójkąta jest równa kątowi półpełnemu, czyli radianów.