Prawie niemożliwe jest otrzymanie tlenków fluorowców poprzez ich spalanie. Jeżeli dany pierwiastek posiada różne tlenki, to zazwyczaj utlenia się do tlenku o niższej wartościowości. Natomiast podczas spalania metali alkalicznych nie otrzymuje się tlenków, lecz nadtlenki, a podczas spalania w czystym tlenie (poza litem) ponadtlenki. Podczas spalania cięższych metali alkalicznych w ozonie można otrzymać ozonki.
2. Utlenianie metali w reakcji aluminotermii: 3Fe3O4 + 8Al → 4Al2O3 + 9Fe Cr2O3 + 2Al → Al2O3 + 2Cr
3. Utlenianie niższych tlenków: 2CO + O2 → 2CO2 4FeO + O2 → 2Fe2O3
4. Redukcja wyższych tlenków: MnO2 + H2 → MnO + H2O Fe2O3 + C → 2FeO + CO
5. Redukcja lub rozkład nadtlenków i ponadtlenków: Na2O2 + 2Na → 2Na2O 2H2O2 → 2H2O + O2
6. Rozkład (analiza): 4MnO2 → 2Mn2O3 + O2 oraz dysproporcjonowanie niektórych tlenków: N2O3 → NO + NO2
7. Rozkład soli nietrwałych kwasów tlenowych: CaCO3 → CaO + CO2 Na2SO3 → Na2O + SO2
8. Rozkład niektórych wodorotlenków: 2Al(OH)3 → Al2O3 + 3H2O Cu(OH)2 → CuO + H2O
9. Rozkład nietrwałych kwasów tlenowych: H2CO3 → CO2↑ + H2O H2SO3 → SO2↑ + H2O
10.