Ze względu na olbrzymie siły potrzebne do hamowania statku, urządzenia takie nie znalazły praktycznego zastosowania.
Awaryjne zatrzymywanie statku Najskuteczniejszym sposobem skrócenia drogi hamowania klasycznego statku jest naprzemienne przekładanie płetwy sterowej w skrajne położenia. Siła hamująca na płetwie steru i powstała na skutek częściowego posuwania się statku pod kątem do jego diametralnej pozwala na zmniejszenia drogi hamowania. Ze względu na podobieństwo ruchów płetwy steru do płetwy ogonowej ryby, sposób ten znany jest jako fishtailing ( – ogon ryby).
Jeżeli sytuacja pozwala, zamiast hamowania stosuje się silną zmianę kursu (cyrkulację).
Przykłady Masowiec o nośności 32 tys. ton, załadowany. Ruszenie „cała naprzód” z zatrzymania: prędkość sterowną (ok. 3 węzłów, 1,5 m/s) osiągnie po 3 minutach, przebywszy ok. 180 m. Prędkość maksymalną, 15 w (7,5 m/s, 27 km/h) osiągnie po 33 minutach i przejściu 5 mil morskich (ok. 9 km) Zatrzymanie przez zatrzymanie maszyn: Z prędkości 15 węzłów do zatrzymania, 36 minut, 4,6 mili (8500 m). Ostatnie 15 minut statek będzie miał prędkość mniejszą niż minimalna prędkość sterowna. Przebędzie w tym czasie ok. 1,5 mili (2700 m). Tankowiec o nośności 200 tys. ton Załadowany potrzebuje ok.