Z powodu cenzury policyjnej Burbonów Królestwa Obojga Sycylii, redakcja została przeniesiona do Rzymu w 1850. Dostrzega się także w tym czasie prześladowanie ze strony «doradców i ministrów masonów przepełnionych duchem antypapieskim»Andrea Morigi „La Civiltà Cattolica” (1850–2000), nr 3.

Po przenosinach „La Civiltà Cattolica” nabierała coraz bardziej charakteru wiernej wykładni myśli i zapatrywań Stolicy Apostolskiej.

W 1870, na skutek wkroczenia wojsk włoskich do Rzymu, publikacja została zawieszona na dwa miesiące. W latach 1871–1887 redaktorzy rezydowali we Florencji.

Zmagania XIX w. Jako uczestnik debat, które odbyły się we Włoszech i w Kościele w drugiej połowie XIX w., „La Civiltà Cattolica” wniosła znaczący wkład w SyllabusZbiór 80 twierdzeń zebranych i potępionych przez Piusa IX w 1864, w encyklice Quanta cura., w Sobór watykański I (1869–1870) i, przede wszystkim, w powrót do myśli św. Tomasza, który osiągnie szczyty podczas pontyfikatu Leona XIII (1878–1903).

Odegrała również pierwszoplanową rolę na scenie politycznej Włoch, śledząc z uwagą wydarzenia, które doprowadziły do zjednoczenia politycznego kraju i powstania kwestii rzymskiej, stała się nieprzewidzianą przeszkodą dla liberalnej klasy politycznej.