Alfons Maria Jakob (ur. 2 lipca 1884 w Aschaffenburgu, zm. 17 października 1931 w Hamburgu) – niemiecki lekarz neurolog i neuropatolog. Niezależnie od Hansa Gerharda Creutzfeldta opisał chorobę znaną dziś jako choroba Creutzfeldta-Jakoba.
Życiorys Urodził się 2 lipca 1884 roku w Aschaffenburgu jako syn właściciela sklepu. Studiował medycynę na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie w Strasburgu. Następnie pracował w Klinice Psychiatrycznej w Strasburgu u Roberta Wollenberga, 13 lipca 1909 roku obronił swoją dysertację doktorską. Między grudniem 1909 a listopadem 1911 był lekarzem-wolontariuszem (Volontärarzt) i asystentem (Assistenzarzt) w klinice psychiatrycznej w Monachium u Emila Kraepelina, gdzie miał sposobność pracy razem z Franzem Nisslem oraz Aloisem Alzheimerem. W 1911 roku wyjechał do hamburskiego Friedrichsberg (obecnie Schön Klinik Hamburg Eilbe), dużego ośrodka psychiatrycznego prowadzonego przez Wilhelma Weygandta, gdzie podjął pracę w laboratorium anatomicznym Theodora Kaesa. Wkrótce został szefem laboratorium anatomii patologicznej szpitala, a po śmierci Kaesa w 1913 roku zastąpił go na stanowisku prosektora (w czerwcu 1914 roku).