W praktyce różnica polega na tym, że niektóre odbiorniki telewizyjne produkowane przed 1975 nie są w stanie wyświetlić kolorów przy odbiorze sygnału w SECAM H a tylko SECAM L (odbiorniki telewizyjne produkowane po tej dacie wyświetlają kolory w obu podwariantach); SECAM K – wersja stosowana w departamentach zamorskich Francji i koloniach francuskich różniąca się minimalnie od wersji SECAM H i SECAM L. Nowsze (od 1975 r.) odbiorniki telewizyjne bez problemu wyświetlały kolory we wszystkich 3 podwariantach. SECAM B/G – SECAM IIIB stosowany wraz ze standardami transmisji telewizji czarno-białej B i G. Używany był w Grecji, NRD i w krajach Bliskiego Wschodu; SECAM D/K – SECAM IIIB stosowany wraz ze standardami transmisji telewizji czarno-białej D i K. Używany był w demoludach (poza NRD i Rumunią). Obecnie stosowany tylko na terytorium WNP; SECAM IV (inaczej NIR) – wersja rozwijana w ZSRR w latach 60. XX wieku, niezgodna z SECAM IIIB. Wersja ta nigdy nie weszła do powszechnego użytku, a w ZSRR ostatecznie przyjęto SECAM D/K.