Dlatego też powszechną praktyką w większości stacji telewizyjnych było i jest stosowanie podczas pracy studyjnej (np. montażu) systemu PAL (lub rzadziej NTSC) i przekodowywanie materiałów na system SECAM dopiero bezpośrednio przed nadawaniem. Dzięki temu przejście telewizji w byłych krajach socjalistycznych Europy Wschodniej na nadawanie w systemie PAL było bardzo proste – zaprzestano jedynie przekodowywania materiału, natomiast reszta wyposażenia pozostała bez zmian.
Warianty systemu SECAM Warianty stosowane przy nadawaniu System SECAM występował w różnych wariantach stosowanych przy emisji sygnału: SECAM francuski obowiązujący na terytorium Francji i byłych kolonii francuskich. Wariant ten posiadał liczne podwarianty: SECAM I, SECAM II, SECAM IIIA – wersje rozwojowe, które nie zostały wprowadzone do powszechnego użytku; SECAM IIIB (inaczej SECAM L) – wersja, która została w 1967 r. wprowadzona do telewizji francuskiej. Wersja ta w 1984 r. została zastąpiona przez SECAM H; SECAM H – wersja wprowadzona w 1984 r. Charakteryzuje się drobnymi zmianami technicznymi w stosunku do wersji SECAM L, które zostały wprowadzone, aby zapewnić lepszą zgodność z teletekstem.