Darlan sprzeciwił się jednak także odesłaniu floty do portów brytyjskich, co było warunkiem zgody Churchilla na złamanie przez Republikę zobowiązań sojuszniczych poprzez zawarcie separatystycznego rozejmu z Niemcami.

W pierwszej fazie operacji Catapult, Brytyjczycy przed świtem 3 lipca 1940 opanowali siłą okręty znajdujące się w brytyjskich portach Plymouth, Portsmouth, Southampton i innych. Akcja ta pociągnęła kilka ofiar po obu stronach na największym wówczas okręcie podwodnym świata „Surcouf”. Inne zagarnięte okręty to 2 przestarzałe pancerniki „Paris” i „Courbet”, 2 wielkie niszczyciele, 8 niszczycieli, 7 okrętów podwodnych, 15 awiz oraz jednostki mniejsze i pomocnicze, łącznie 243Henri le Masson: Navies of the Second World War. The French Navy 1, Macdonald, Londyn, 1969, s. 39.. Dzięki dobrej woli dowódcy francuskiego wiceadmirała Godfroya i brytyjskiego admirała Andrew Cunninghama, eskadra francuska w Aleksandrii podporządkowała się brytyjskiemu ultimatum i zgodziła się rozbroić (stary pancernik „Lorraine”, krążowniki ciężkie , i , lekki krążownik „Duguay-Trouin”, 2 niszczyciele i 3 okręty podwodne).