Po dopasowaniu poszczególnych liter z pasków do szyfrogramu, rozkodowany tekst będzie widoczny w którymś z ułożonych rzędów.
Innym rodzajem ataku brute force jest dopasowanie rozkładu częstości liter. Tworząc wykres częstości liter w szyfrogramie oraz znając rozkład tych liter w języku, w którym został zapisany tekst jawny, można z łatwością rozpoznać wartość przesunięcia szyfrującego poprzez zaobserwowanie przemieszczenia układu najwyższych słupków wykresu odpowiadającym najpopularniejszym literom. Na przykład w języku polskim najczęściej używanymi w tekstach są litery A, I, O, E, a charakterystyczny utworzony przez nie układ jest widoczny w rozkładzie większości dostatecznie długich szyfrogramów. W bardziej zaawansowanej wersji można użyć metod statystycznych dla wyliczenia w jakim stopniu cały rozkład częstości w próbie odpowiada rozkładowi oczekiwanemu, na przykład za pomocą testu zgodności chi-kwadrat. Takimi badaniami posługuje się kryptoanaliza statystyczna.