W XVIII wieku przyjmowano do szpitala chłopców do 5 lat z rodzin chłopskich, ale korzystała ze szpitala głównie społeczność miejska.
Kościół św. Jakuba Apostoła Pierwsza wzmianka o tym kościele pochodzi dopiero z 1491 roku. Kościół został wzniesiony poza murami miasta. Wybudowano go w pobliżu fosy i wałów obronnych, od zachodniej strony miasta, przed Bramą Kamienną. Kościół typu halowego, bez wieży, orientowany. Od wschodu był zamknięty pięciobocznym prezbiterium. Wokół kościoła, a zwłaszcza od strony północnej i zachodniej, urządzono cmentarz dla ubogich. Cmentarz przylegał zachodnim skrajem do pobliskiego wzgórza. Podobnie jak i do choszczeńskiej kaplicy NMP, tak do kościoła św. Jakuba, przybywali liczni pielgrzymi i goście. Najwięcej z Polski i Pomorza, ale także i z krajów niemieckich. Uposażenie kościoła nie jest znane. Przypuszcza się, że w XVI wieku stanowiło ono część z 24 łanów gruntu wszystkich świątyń w Choszcznie. Kościół św. Jakuba padł ofiarą wojny trzydziestoletniej. W dniu 1 kwietnia 1631 r., żołnierze cesarscy przywlekli tutaj poległych podczas szturmu na miasto Szwedów i podpalili kościół. Ponownie spłonął on 24 marca 1637 roku. Z powodu trudności, jakie miasto miało w tym czasie, długo tej świątyni nie odbudowywano. Pierwszeństwo miał tutaj kościół NMP, także zniszczony tego samego dnia.