cyt., s. 363..
Próba odsieczy i wyparcia Francuzów z Niziny Padańskiej podjęta przez gen. artylerii Alvinczy'ego była czwartą z kolei.
Działania poprzedzające Austriacy posuwali się na południe trzema kolumnami, przy czym gen. Alvinczy dowodził najsilniejszą, 35-tysięczną, kierując na Jouberta pod La Coronę. Wspomagały go dwie inne, mniej liczne kolumny: lewa (10 tys.), idąca na Weronę i dowodzona przez gen. ProveręWedług szczegółowego wyliczenia jednostek bojowych łączna liczebność sił Alvinczy'ego i Provery nie przekraczała 28 tys. z 90 działami i słabą kawalerią rozpoznawczą – zaledwie 4 szwadronami huzarów Wurmsera i Erdödy'ego (Digby Smith: The Greenhill Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill Books, 1998)., oraz prawa (5 tys.), zmierzająca na Legnago pod dowództwem gen. Bajalicia. Nim doszło do starcia głównych sił, 12 stycznia Masséna pobił Bajalicia pod Weroną. Z powodzeniem natomiast dokonano 13 stycznia zaatakowania sił Jouberta, co Francuzów zmusiło do wycofywania się z ich pozycji. Powiadomiony o tym Bonaparte dwiema dywizjami (Berthiera i Massény) pospiesznie udzielił pomocy Joubertowi, który dzięki temu zatrzymał Austriaków pod RivoliZygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, dz. cyt., s. 363-364..