Był członkiem Związku Dziennikarzy Polskich.
Sprawował mandat posła na Sejm II kadencji z listy BBWR wybrany w okręgu Lida (1928–1930).
Działał w licznych towarzystwach: m.in. w Polskiej Federacji Stowarzyszeń Przyjaciół Ligi Narodów, członek „Klubu Włóczęgów”. Zajmował się polityką wschodnią jako członek Instytutu Spraw Narodowościowych w Warszawie i Instytutu Naukowo-Badawczego Europy Wschodniej w Wilnie.
Od stycznia do maja 1954 minister sprawiedliwości w rządzie RP na uchodźstwie Jerzego Hryniewskiego. mały|240x240px|Tablica Kazimierza Okulicza na kolumbarium Został pochowany na cmentarzu Pwllheli w Walii (columbarium, panel 6, tablica 3).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934) „za zasługi na polu pracy publicystyczno-dziennikarskiej”. Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Kto był kim w II Rzeczypospolitej?, red. Jacek Majchrowski, Warszawa 1994.