Jej pobyt w Meksyku to malowanie, pisanie (powieść Trąbka do słuchania) oraz gotowanie. Wspólnie z Remedios Varo opracowywały iście surrealistyczne przepisy kulinarne, które miały wywoływać erotyczne sny czy też prowokować sny o zostaniu królem Anglii. W latach 70. XX wieku stała się meksykańskim symbolem feminizmu, projektują plakat przedstawiający Ewę zwracającą jabłko.
Leonora Carrington jest autorką książek: La Maison de la Peur (1938) – z ilustracjami Maxa Ernsta Une chemise de nuit de flanelle (1951) El Mundo Magico de Los Mayas (1964) – ilustrowana własnoręcznie The Oval Lady: Surreal Stories (1975) The Hearing Trumpet (Trąbka do słuchania) (1976), tłum. polskie Maryna Ochab, wyd. 1998 The Stone Door (1977) The Seventh Horse and Other Tales (1988), wyd. pol. Siódmy koń. Opowiadania zebrane, tł.: Michał Kłobukowski, Maryna Ochab
Życie prywatne Jej pierwszym mężem był meksykański dyplomata Renato Leduc. Kolejnym mężem został Emerico "Chiki" Weisz (1911–2007), z którym miała dwóch synów: Gabriela, poetę i intelektualistę oraz Pablo, surrealistę i lekarza.
Śmierć Leonora Carrington zmarła 25 maja 2011 w wieku 94 lat w szpitalu w mieście Meksyk.
Bibliografia Agnieszka Taborska; Zając faszerowany ostrygami. Wysokie Obcasy; Dodatek do Gazety Wyborczej. Nr 50 (451), 15 grudnia 2007, strony 33-41.
Kategoria:Surrealiści (malarze) Kategoria:Surrealiści (pisarze) Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2011