Programy są dla dziewcząt, nie dziewczęta dla programów.
Ewa Grodecka Starszymi dziewczętami nazywano ochotniczki, pionierki i samarytanki. Dziewczęta, które wstąpiły do harcerstwa w wieku powyżej 16 lat, po przejściu okresu próbnego miały zdobywać stopień starszej ochotniczki. Następnie, zależnie od wieku i wyrobienia harcerskiego, dziewczęta mogły zdobywać stopień samarytanki lub wędrowniczki. Stopień wędrowniczki można było zatem zdobyć po stopniu samarytanki lub będąc bardziej doświadczoną starszą ochotniczką.
System 5 stopni thumb|Krzyż harcerski z nabitymi złotymi elementami - tradycyjne oznaczenie stopnia harcerza Rzeczypospolitej W okresie międzywojennym używano systemu 5 stopni: młodzik wywiadowca ćwik harcerz orli i harcerz Rzeczypospolitej – podobnie jak nadal w ZHR, Stowarzyszeniu Harcerskim i kilku innych mniejszych organizacjach.
Harcerki zdobywały stopnie: ochotniczki (przed I wojną światową nazywanej też młódką) pionierki samarytanki przewodniczki (od 1936 – wędrowniczki) i harcerki Rzeczypospolitej. W 1946 po ochotniczce dodano tropicielkę, a zrezygnowano z harcerki Rzeczypospolitej.
Stopnie wyrównawcze