Historia Tradycja czeskich sił powietrznych nawiązuje do Korpusu Lotniczego Armii Czechosłowackiej, który został sformowany 30 października 1918 roku. W roku przekazania części sprzętu dla Słowacji została znacznie zmniejszona liczba sprzętu i personelu. Jednostki powstałe to Mieszany Korpus Lotniczy, Dwie Dywizje Obrony Powietrznej, Lotniczy Pułk Szkolny, Lotniczy Pułk Transportowy. W okresie międzywojennym Czechosłowacja produkowała samoloty Bloch MB.200, myśliwskie Avia B-534 (424) i Bk-534 (113). Po drugiej wojnie światowej Czechosłowackie Siły Powietrzne były wyposażone w samoloty bojowe i szkolne: Supermarine Spitfire, Avia S-199, Jak-23, MiG-15, MiG-17, MiG-19, MiG-21, MiG-23, MiG-29, Su-7, Su-22, Su-25, L-29, L-39, transportowe i pasażerskie: Tu-154, Tu-134, An-12, An-26, An-30, L-411. Używano również bojowych śmigłowców Mi-24, wielozadaniowych Mi-2 oraz śmigłowców Mi-8 i Mi-17. Większość sprzętu radzieckiego zostało wycofane do końca XX wiekuLeszek Wieliczko, Siły Powietrzne Czech, [w:] Lotnictwo, Magnum-X, grudzień 2019 (2019/12), s. 21-22, ISSN 1732-5323 (pol.)..