Połowy dalekomorskie Podobne mechanizmy ustalania kwot połowowych Unii Europejskiej dotyczą reszty jej wyłącznej strefy ekonomicznej (bez terytoriów zamorskich) i sąsiadujących z nią wód międzynarodowych. Międzynarodowa Rada Badań Morza formułuje rekomendacje, w oparciu o które właściwe regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem przyznają Unii Europejskiej kwoty połowowe. Dla łososia, tuńczyka i waleni są to właściwe wyspecjalizowane regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem (odpowiednio: NASCO, ICCAT oraz IWC), natomiast dla wszystkich innych gatunków kwoty te ustalane są w ramach dwóch generalnych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem: Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) – w przypadku basenu mórz: śródziemnego i czarnego, Komisji Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) – w przypadku reszty północno wschodniego Atlantyku i mórz przyległych (tj. z wyłączeniem basenów: morza bałtyckiego oraz mórz: śródziemnego i czarnego).