„Kapliczka polska” autorstwa absolwenta szkoły, Jana Szczepkowskiego otrzymała Grand Prix.

Po pięcioletnim okresie pobytu w Zakopanem Karol Stryjeński przeniósł się do Warszawy, zabierając ze sobą swoich uczniów, Antoniego Kenara i Mariana Wnuka. Od roku 1928, przez trzy lata, dyrektorem był rzeźbiarz Wojciech Brzega. Do czasu wybuchu II wojny światowej placówką kierowali Adam Dobrodzicki i Marian Wimmer. Nadal organizowane były liczne wystawy wewnątrz szkolne, a także w Gdańsku, Warszawie, Bukareszcie, Strasburgu, Berlinie oraz Paryżu w 1937 roku (srebrny medal).

W tym okresie w szkole uczyli tacy pedagodzy jak Władysław Skoczylas, Wojciech Brzega, Roman Olszowski, Marian Wimmer, a od 1938 roku Antoni Kenar.

Okupacja Wybuch wojny przerwał rozwój szkoły. Pod okupacją, w miejsce tej szkoły, uruchomiono Berufsfachschule für Goralische Volkskunst (Państwowa Szkoła Zawodowa Góralskiej Sztuki Ludowej). Kilkudziesięciu uczniów zostało wywiezionych na roboty przymusowe do Niemiec.