Healey wystartował w wyborach na lidera laburzystów w listopadzie 1980 r. Uzyskał w nich poparcie prawego skrzydła partii. Wybory te przegrał, ale został wiceprzewodniczącym partii u boku lidera, Michaela Foota. Również w 1980 r. został ministrem spraw zagranicznych w gabinecie cieni. Pozostał na tym stanowisku również po rezygnacji Foota w 1983 r., kiedy liderem Labour był Neil Kinnock. Z miejsca w gabinecie cieni zrezygnował po wyborach 1987 r. W 1992 r. zrezygnował z ubiegania się o reelekcję do Izby Gmin. W tym samym roku został kreowany parem dożywotnim jako baron Healey i zasiadł w Izbie Lordów.
W 1994 r. poparł kandydaturę Tony’ego Blaira na lidera laburzystów. Później jednak stał się krytykiem premiera i wielokrotnie nawoływał go do rezygnacji na rzecz Gordona Browna.
21 grudnia 1945 r. poślubił Ednę Healey. Ma z nią troje dzieci. Jest autorem wielu książek, m.in. Healey's Eye (zbiór fotografii jego autorstwa, 1980), The Time of My Life (autobiografia, 1989), When Shrimps Learn to Whistle (1990), My Secret Planet (antologia, 1992), Denis Healey's Yorkshire Dales (1995) oraz Healey's World (2002).
Przypisy
Linki zewnętrzne