Idea polega na znalezieniu pozycji środka każdego piksela na rzutni co łatwo dalej pozwoli znaleźć prostą przechodzącą przezeń i punkt i w konsekwencji sam promień opisany jako para i wektor (lub jego znormalizowana wersja ). Aby to zrobić wystarczy, że znajdziemy położenie lewego dolnego piksela a kolejne piksele poprzez odpowiednie przesunięcia (o wielokrotność wielkości piksela) wzdłuż kierunków równoległych do rzutni (wektory i ). Poniżej wyprowadzimy zależności uwzględniając odległość oka od rzutni, jednak ta wartość skróci się podczas normalizacji wynikowego wektora (więc równie dobrze można przyjąć, że i usunąć z obliczeń). Obliczenia wstępne: obliczymy znormalizowane wektory (patrz rysunek powyżej) równoległe do rzutni
zauważmy że: następnie obliczamy wielkości rzutni podzielone przez 2 z uwzględnieniem formatu obrazu, tj.