Przez organizację SIL International dialekt śląski uważany jest za odrębny od języka niemieckiego „język dolnośląski”SIL International., nie jest to jednak nazwa geograficznie precyzyjna, gdyż etnolekt ten obejmował również obszary należące do Górnego Śląska.
Grupy gwarowe thumb|Dialekty języka niemieckiego na obecnych ziemiach polskich w 1897 roku. Do śląskiego dialektu języka niemieckiego zalicza się następujące grupy gwaroweKlaus Ullmann: Schlesien-Lexikon, 2. Band der Reihe Deutsche Landschaften im Lexikon, 3. Auflage 1982, Adam Kraft Verlag GmbH & Co. KG Mannheim (), S. 260–262.: na Śląsku: Niederländisch (północny Dolny Śląsk, Zielona Góra, Głogów, Wschowa), Kräutermundart (środkowy i środkowo-wschodni Dolny Śląsk, od Chojnowa do Oławy i Oleśnicy), Breslauische Mundart (gwara wrocławska), Gebirgsschlesisch (Sudety bez ziemi kłodzkiej, Jelenia Góra, Wałbrzych, Nysa, Prudnik), Brieg-Grottkauer Mundart (rejon Brzeg, Grodków), Oberschlesisch (Górny Śląsk), poza terenem Śląska: Glätzisch (ziemia kłodzka), w tym: Nordglätzisch (Niederdörfisch) – kłodzki północny/dolny, Südglätzisch (Oberdörfisch) – kłodzki południowy/górny, Schlesisch-Nordböhmisch – dialekt części Niemców sudeckich zamieszkujących czeskie Sudety od Broumova do Frýdlantu.