np. pozwala wyznaczać masy atomów poprzez podzielenie masy molowej gazu przez tę stałą.
Na fundamencie prac Einsteina i Smoluchowskiego Paul Langevin rozwinął teorię procesów stochastycznych. Współcześnie matematycznym modelem ruchów Browna jest proces Wienera. Znajduje on szerokie zastosowanie także w innych dziedzinach wiedzy, na przykład w ekonomii do modelowania fluktuacji cen na giełdzie.
Teoria Einsteina ruchów Browna Teoria Einsteina składa się z dwóch części. W pierwszej wyprowadza równanie dyfuzji dla cząstek Browna, wiążąc współczynnik dyfuzji ze średnim kwadratem przesunięcia cząstki Browna. W drugiej części wyprowadza związek współczynnika dyfuzji z mierzalnymi wielkościami fizycznymi. W konkluzji Einstein wskazał, że z jego teorii można określić rozmiar atomów oraz stałą Avogadra.
Zależność średniego przesunięcia cząstki od czasu W pierwszej części pracy Einstein ustalił wzór na średnie przemieszczenie cząstki Browna od czasu. Mechanika klasyczna nie jest w stanie wyznaczyć tej odległości ze względu na ogromną liczbę zderzeń, jakim ulega cząstka Browna – rzędu kolizji na sekundę.