Douglas Kellner Douglas Kellner podkreślał, że należy zapomnieć o „założeniach i procedurach współczesnej teorii”, której warunki obszernie analizował w rzeczywistych doświadczeniach i przykładach, korzystając z badań naukowych i technologicznych jako głównej części analizy; nalegał, że bez tego teoria jest niekompletna.
Krytyka Steven Pinker krytykował postmodernistów za „buntowniczy obskurantyzm, dogmatyczny relatywizm i duszącą poprawność polityczną” forsowaną przez nurt. Jürgen Habermas zarzucał postmodernistom (m.in. Foucaultowi i Derridzie) młodokonserwatywny nihilizm, pisząc że:
Na podstawie postaw modernistycznych uzasadniają nieprzejednany antymodernizm. Przenoszą spontaniczne siły wyobraźni, doświadczania siebie i emocjonalności w sferę tego, co odległe i archaiczne. Rozumowi instrumentalnemu przeciwstawiają w sposób manichejski zasadę dostępną jedynie poprzez przywołanie, czy to będzie wola mocy, suwerenność, Byt, czy też uosobiona siła dionizyjska.
Alan Sokal i Jean Bricmont w książce Modne bzdury, wydanej po prowokacji tego pierwszego (sprawa Sokala), zakwestionowali podstawowe założenie postmodernistów o równoprawności wszelkich poglądów na świat, zarzucając przy tym czołowym teoretykom nurtu niezrozumiały ton wywodu: