W 1941 zaadaptowano tzw. domek Grafa na szpital dla rekonwalescentów wojennych, prawdopodobnie niemieckich. W marcu i kwietniu następnego roku miały miejsce odprawy transportów lubelskich Żydów z rampy kolejowej za rzeźnią miejską do obozów śmierci w Bełżcu. W 1944 do domku Grafów wprowadziło się lokalne dowództwo Armii Czerwonej.
Polska ludowa Rozpoczęty w roku 1944 6-letni plan odbudowy kraju przewidywał powstanie Fabryki Samochodów Ciężarowych w Lublinie. Dwa lata później folwark Tatary wraz z pałacykiem (domkiem Grafa) przeszedł na własność skarbu państwa na mocy dekretu PKWN. W 1951 utworzono FSC i rozpoczęto budowę pierwszych bloków mieszkalnych. Tatary zostały pierwszym lubelskim osiedlem mieszkaniowym powstałym w okresie Polski ludowej.
Na początku powstające budynki stanowiły własność FS, później stały się obiektami miejskimi. Uciążliwość bliskiego sąsiedztwa licznych składów, zakładów, fabryk i ruchliwej wówczas trasy kolejowej Lublin – Chełm starano się zrekompensować zazielenieniem i bogactwem obiektów tzw. "małej architektury". Obiekty te w późniejszych latach zostały kompletnie zdewastowane. W centrum osiedla znajdowały się ponadto: basen pływacki i amfiteatr. Obiekty zostały wzniesione społeczną pracą mieszkańców osiedla.