W latach 70. zarządy polskich miast zaczęły likwidować sieci trolejbusowe. W 1975 pozostały tylko sieci gdyńska (wraz z Sopotem) i lubelska. Mimo tego trendu, w Gdyni komunikacja trolejbusowa rozwijała się. W 1976 prowadzono prace nad skonstruowaniem polskiego trolejbusu, powstał prototyp będący połączeniem nadwozia i podwozia Jelcza PR110U z instalacją elektryczną czechosłowackiej Škody 9Tr. Pojazd testowano przez półtora roku w Gdyni, lecz początkowo nie wdrożono go do produkcji seryjnej. W 1977 powstał w Warszawie prototyp zbudowany na podstawie Jelcza PR100. Tabor do polskich sieci trolejbusowych był kupowany w Czechosłowacji (Škoda) i w ZSRR (ZiU).
Przebudowa seryjna Do koncepcji przebudowy Jelcza PR110U na trolejbus powrócono w 1979 z inicjatywy WPK Gdańsk-Gdynia. Wyposażenie elektryczne zaadaptowano przy tym z trolejbusu Škoda 9Tr.
Seryjną przebudowę rozpoczęto w 1980. W pierwszej serii powstało 20 egzemplarzy tego trolejbusu, testowanych następnie w ruchu na ulicach Gdyni i Lublina. Po testach dokonano wielu poprawek, jednakże postanowiono nie uruchamiać produkcji seryjnej. Budowa trolejbusów zbiegła się w czasie z kłopotami organizacyjnymi WSK Mielec, które produkowały silniki spalinowe do autobusów Jelcz.