Modyfikacje metody Rozwinięciem metody potasowo-argonowej, jest metoda argonowa. Jest to bardziej czuły wariant metody K-Ar (znany jest jako datowanie za pomocą fuzji laserowej argon-argon), pozwalający na kilkukrotne określanie wieku próbki, przez co zwiększa się wiarygodność ustalonej daty, a także umożliwiający uzyskiwanie dokładniejszych wyników z mniejszych próbekW. Ashmore, R.J. Sharer, Odkrywanie przeszłości. Wprowadzenie do archeologii..., s. 191 i 284.. Trwały izotop potasu 39K jest przekształcany w 39Ar w drodze bombardowania próbki, którą chcemy wydatować, strumieniem neutronów. Ilość obu izotopów argonu może być następnie zmierzona, po ich uwolnieniu w wyniku fuzji laserowej, przez spektrometr masowy.
Formuła Potas na Ziemi występuje w 3 izotopach: 39K (93,2581%), 40K (0,0117%), 41K (6,7302%). Izotopy 39K i 41K są stabilne, ale 40K rozpada się na dwa sposoby:
Przez wychwyt elektronu:
rok−1
Przez rozpad beta minus:
rok−1
Z prawa rozpadu naturalnego wynika wzór na wiek próbki:
gdzie
Dla czasów znacznie mniejszych od czasu połowicznego zaniku potasu 40 stosunek jest znacznie mniejszy od 1, wówczas wyrażenie na czas upraszcza się do: