- Współpraca komitetów więziennych z Patronatem ("Przegląd Więziennictwa Polskiego". 1934),
- Obywatelstwo kobiety zamężnej, Zakład wychowawczo-poprawczy dla chłopców pod Wiedniem ("Przegląd Więziennictwa Polskiego" 1934),
- Alternatywa ("Gazeta Sądowa Warszawska" 1936),
- Poczucie prawa w państwach totalnych (Sowiety) ("Gazeta Sądowa Warszawska" 1937).
W okresie okupacji pomagała osobom zagrożonym, udzielając im gościny w swoim domu. W lipcu 1940 zatrzymana przez gestapo i osadzona na Pawiaku. Jako chora na dyfteryt została wypuszczona.
Autor biogramu w "Słowniku Biograficznym Adwokatów Polskich" pisze: "Wiewiórscy przed wojną mieszkali w Warszawie, w domu stojącym na rogu Kruczej i Hożej. Ich warszawskie mieszkanie było azylem dla ściganych i bezdomnych. W czasie wojny na kamienicę spadła bomba. Mieszkańcy schronili się w piwnicy, która została zasypana ruinami. Po kilkunastu godzinach druga bomba uratowała im życie, gdyż wskutek wybuchu powstał otwór, który umożliwił wydostanie się".