wywrócono w nim naturalny porządek rzeczy i wyzwolono wyobraźnię. Kierują nim jednak określone prawa. Wszystko bowiem w tym świecie przyjmuje wymiary i proporcje odwrotne niż w rzeczywistości: niemożliwe okazuje się łatwe do zrealizowania, małe przybiera rozmiary monstrualne – i na odwrót. W warstwie językowej wizja „świata na opak” realizuje się w nazewnictwie humorystycznym, obecnym zwłaszcza w pseudonimach sowizdrzalskich oraz w przekręceniach językowych, głównie w kierunku obscenicznym i wulgarnym. Językowej deformacji podlegały m.in. przysłowia i związki frazeologiczne, które autorzy pojmowali dosłownieS. Grzeszczuk, op. cit., s. LXXX. Zob. J. Krzyżanowski, „Peregrynacja Maćkowa”. Szkic z dziejów romansu staropolskiego. [w:] tegoż, Paralele. Studia porównawcze z pogranicza literatury i folkloru. Warszawa 1977.. parodiowanie popularnych gatunków literackich. Do najchętniej parodiowanych tekstów należały kalendarze, listy nowiniarskie, statuty, uniwersały, sejm, synodyS. Grzeszczuk, op. cit., s. LXX.. kreacja bezosobowego adresata przejawiająca się w zamieszczaniu na kartach tytułowych dedykacji "dla wszystkich"Słownik literatury popularnej, pod red. T. Żabskiego, Wrocław 2006, s. 330.