Dzieło było wielokrotnie wznawiane w XVII i XVIII w.

Cechy charakterystyczne Cechami charakterystycznymi tekstów należących do korpusu literatury sowizdrzalskiej są: satyryczny atak na podstawowe wartości propagowane przez kulturę oficjalną. Ośmieszano m.in. mit „szczęśliwości ziemiańskiej”, przeciwstawiając go praktyce życiowej członka niższej warstwy społeczeństwa oraz wykpiono mit rycerski, obecny w literaturze szlacheckiej, przez aprobowanie negatywnie odbieranych postaw obyczajowych (np. żołnierz-tchórz)S. Grzeszczuk, op. cit., s.XXXVIII – XXXIX.. realizacja koncepcji „świata na opak” w budowie świata przedstawionego oraz w warstwie językowej. W „świecie na opak” królują adynata kłócące się ze zdrowym rozsądkiem i obowiązującymi normami moralnymi, obyczajowymi, prawnymi;