Obecnie (2015) w refundacji są: daklataswir Viekirax (parytaprewir, rytonawir, ombitaswir), Exviera (dazabuwir) Harvoni (sofosbuwir, ledipaswir) Leczenie interferonowe jest obarczone ryzykiem wielu skutków ubocznych, z których najczęstsze to: chroniczne zmęczenie, bóle mięśni, stawów, gorączka, bóle głowy zmiany w morfologii krwi (anemia, neutropenia, trombocytopenia, hyperurykemia) zmianami psychicznymi (dysforia, bezsenność, depresja) uczulenia, wysychanie śluzówek, kaszel, suchość skóry.
Intensywność odczuwania objawów ubocznych jest uzależniona od osobniczej wrażliwości organizmu na zastosowane leczenie. Stosuje się leki korygujące objawy uboczne, na przykład paracetamol, NLPZ, środki kosmetyczne nawilżające i natłuszczające. Groźne skutki uboczne (silna anemia, silna neutropenia) wymagają czasem redukcji dawek leków.
Proliferację wirusa hamuje enzym – palmitylotransferaza seryny (SPT), poprzez wzmożoną produkcję sfingolipidów, wiążących się z kompleksami białkowymi wirusa. Badania z 2013 roku, przeprowadzone na mysich chimerach z ludzkimi wątrobami, sugerują potencjalne zastosowanie SPT jako nowej metody leczenia.
Choroba