Klasyfikacja oparta na cechach Zupełnie odmiennym podejściem jest klasyfikowanie religii ze względu na pewien zestaw cech. Najpopularniejszą z nich jest charakter istot nadprzyrodzonych w danej religii. W pierwotnym schemacie wyróżnia się więc: monoteizm – jeden Bóg politeizm – wielu niezależnych bogów
Większość religii jednak mieściła się nie na skrajach, ale gdzieś pośrodku. Dla klasyfikacji ważne jest dodanie henoteizmu oznaczającego istnienie wielu istot nadprzyrodzonych podporządkowanych głównemu bogu.
Najsilniej monoteistyczne są więc takie religie jak judaizm i islam, typowo politeistyczne są zaś takie religie jak religie starożytnych Greków i Rzymian. Występujący w wielu wyznaniach chrześcijańskich "jeden bóg w trzech osobach" jest uważany przez wielu za osłabienie monoteizmu. Za znacznie poważniejsze osłabienie jest uważany często katolicki i prawosławny kult świętych, który umiejscawia te wyznania pomiędzy monoteizmem a henoteizmem. W okolicach typowego henoteizmu (lub pseudopoliteizmu) umiejscawia się hinduizm, w którym wielość bogów wywodzi się od jednego głównego boga.