Uzbrojenie przeciwlotnicze stanowiły cztery działa automatyczne Bofors 1936 L/60 kal. 40 mm na stabilizowanych poprzecznie zdwojonych podstawach, umieszczone na specjalnych postumentach w osi symetrii kadłuba, pomiędzy kominem a przednim aparatem torpedowym i pomiędzy aparatami torpedowymi. Uzupełniały je cztery zdwojone najcięższe karabiny maszynowe Hotchkiss wz. 30 kal. 13,2 mm, na stanowiskach na bocznych sponsonach pomostu bojowego i nadbudówki rufowej. Ponadto na okręcie znajdowały się cztery karabiny maszynowe wz. 08 Maxim kalibru 7,92 mm, ustawiane w razie potrzeby na podstawach trójnożnych, oraz dwa ręczne karabiny maszynowe wz. 28 Browning tego kalibru, ustawiane na mostku. Uzbrojenie torpedowe składało się z dwóch potrójnych aparatów kal. 550 mm z reduktorami dla torped kal. 533 mm. Do zwalczania okrętów podwodnych służyły dwie zrzutnie bomb głębinowych w tunelach podpokładowych na rufie, po bokach maszyny sterowej. Zapas wynosił po 10 bomb na każdej z wyrzutni oraz 10 bomb zapasowych. Wbrew informacjom spotykanym w publikacjach, przed wojną okręty nie miały miotaczy bomb głębinowych. Na pokładzie rufowym znajdowały się tory minowe dla 44 min morskich wz. 08Tak według .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — ORP Błyskawica · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.