Z uwagi na poważne uszkodzenia i wyczerpanie załogi, uznano, że przedarcie się przez Cieśniny Duńskie jest niemożliwe, „Sęp” 17 września o godzinie 0:45 przypłynął na wody szwedzkie pod Landsort, po czym zawinął do portu Nynäshamn, skąd przeszedł do Stavnas, gdzie został internowany i rozbrojony.
26 października 1945, wraz z innymi internowanymi okrętami (ORP „Ryś” i „Żbik”), powrócił do macierzystego portu w Oksywiu. Okręt rozbrojono w oczekiwaniu na konieczny remont w Stoczni Gdyńskiej (nr 13), który rozpoczął się pod koniec kwietnia 1946, a zakończył 25 września 1947 roku. Okręt rozpoczął kampanię 10 października 1947 roku, po dowództwem kmdr. ppor. Bolesława Romanowskiego. Służył głównie do szkolenia kadr. W 1948 wykonał pierwsze zanurzenie po remoncie. Od 1951 roku nosił namalowany na kiosku numer burtowy B-11. W związku z ograniczonymi zapasami dotychczasowej amunicji, w maju 1951 r. armata kalibru 105 mm została wymieniona na radzieckie działo 100 mm typu B-24-IIS, co wiązało się z koniecznością usunięcia charakterystycznej maski ochronnej i obrotowej platformy, z uwagi na wyższą linię ognia o 390 mm i szersze rozmieszczenie siodełek celowniczych. Armatę zamontowano na fundamencie na nowym pokładzie stałym, modyfikując przy tym kiosk;