Zakładał on 2532 działki (głównie półmorgowe), a także rozbudowaną infrastrukturę rekreacyjną i komunikacyjną – dom zdrojowy, hotel, park, hale targowe, boiska, korty, kanał wodny łączący Wilgę z Wisłą, port rzeczny i planowaną elektrownię. Inwestycja uzyskała zgodę Wojewody Lubelskiego w 1929, a osiedlu nadano nazwę „Wilga nad Wisłą. Osiedle Klimatyczno-Wypoczynkowe”.
Osiedle „Wilga nad Wisłą” – rozwój Osiedle Klimatyczno-Wypoczynkowe „Wilga nad Wisłą” powstało pod koniec lat 20. XX wieku na gruntach majątku Wilga, należącego do Marii i Stanisława Kostki Rostworowskich. W czerwcu 1929 Towarzystwo Eksploatacji Terenów S.A. ogłosiło sprzedaż działek letniskowych w pobliżu ujścia Pilicy i Wilgi. Oferowano parcele półmorgowe w cenie 500 zł z możliwością spłaty w ratach. Duże zainteresowanie doprowadziło do tłumów pod warszawskim biurem sprzedaży, a interweniująca policja musiała zamknąć ulicę. W ciągu trzech dni sprzedano 1850 działek. Umowy zawierano z Rostworowskimi, a dokumenty przewidywały m.in. zakaz dzielenia działek przez 10 lat, ograniczenia w wycince drzew i wymóg budowy domów letniskowych w stylu willowym. Część działek nabyły organizacje, m.in. ZAiKS, Zrzeszenie Pracowników Umysłowych „Współpraca” i ZHP.