Tymczasem w naukach społecznych oraz w naukach humanistycznych pojęcie dyskursu odnosi się również do formalnego sposobu myślenia wyrażanego przy pomocy języka. Dyskurs wyznacza granicę tego, co da się powiedzieć na dany temat. Warunkuje także nasze tego tematu postrzeganie. Na przykład partyzantów możemy nazywać „bojownikami o wolność” lub, w skrajnie odmiennym ujęciu, „terrorystami”. Natomiast kolejne wydania wpływowego Diagnostycznego i statystycznego podręcznika zaburzeń psychicznych kształtują dyskurs medyczny związany z chorobami psychicznymi.
Dla przedstawicieli nauk społecznych – antropologa, politologa, religioznawcy, socjologa – kluczowy będzie związek pomiędzy dyskursem a społeczną strukturą i sprawczością. Tutaj w analizie dyskursu pojawi się mniej lub bardziej wyraźny pierwiastek krytyczny. Przykładem takiego podejścia są prace Michela Foucaulta, który przez pryzmat dyskursu opisywał relację między wiedzą a władzą.
Dyskurs jako parole Dyskurs rozumiany jako proces negocjowania odnosi się do języka jako do podstawowego czynnika umożliwiającego przekaz komunikacyjny.