Ryōan-ji (1473), gdzie znajduje się najczęściej odwiedzany ogród kamienny w Japonii, o nazwie Ryōan-ji no Sekitei.
Powstawały herbaciarnie, ceremonie parzenia i picia zielonej herbaty zdobyły popularność. Stało się to pod wpływem zen oraz trzech mistrzów, którzy nadali jej wyrafinowany kształt. Byli to: Shukō Murata (1423–1502), Jōō Takeno (1502–1555), Sen no Rikyū (1522–1591).
Powstały wczesne formy sztuki układania kwiatów (ikebana) i teatr nō (jego twórcami byli Kan’ami i jego syn Zeami). Obie te formy powstały z obrzędów religijnych i praktyk świątynnych. Religia zen miała znaczący wpływ na malarstwo, o czym świadczą prace mnicha Sesshū (1420–1506), który specjalizował się w suiboku-ga, malarstwie monochromatycznym, używającym tylko czarnego tuszu i wody na zwojach białego papieru.
Pierwsi Europejczycy w Japonii Pod koniec okresu Muromachi do Japonii przybyli pierwsi Europejczycy. Byli to kupcy portugalscy, którzy już od początku XVI wieku docierali na Daleki Wschód, szukając kontaktów handlowych. W 1543 roku wylądowali na południowym krańcu wyspy Tanegashima, leżącej ok. 50 km na południe od Kyūshū (Hiszpanie przybyli w 1592 roku, Holendrzy w 1600).