Za najbardziej odświętne uważano spódnicę niebieską (błöwerök) i spódnicę czerwoną (ruterök). Obie szyte były z jedwabiu lub tafty i przyozdabiane złotym galonem (w niebieskiej spódnicy naszywanym na dodatkowy pas materiału, w czerwonej – często bezpośrednio na spódnicę). Rodzaj i szerokość galonu zależały od zamożności danej kobiety, najczęściej była to koronka klockowa. Dół spódnicy niebieskiej obszywano około jednocentymetrowym pasem z czerwonej tkaniny jedwabnej lub wełnianej, dół spódnicy czerwonej z kolei paskiem sukna w kolorze zielonym. thumb|Wzór spódnicy pasiastej z czarnymi paskami thumb|Wzór spódnicy pasiastej pszczyńskiej Trzecim rodzajem była spódnica pasiasta (śtrimikjerök) wykonywana z tkaniny o czerwonym, najczęściej wełnianym wątku, a na dole obszyta zielonym pasem sukna. Przedni, zakryty fartuchem, fragment tworzyła wstawka z drukowanej w biało-czerwone pasy bawełny z rozporem. Pasiaste spódnice występowały w różnych odmianach noszonych na różne okazje.