Dlatego selekcję w tym wypadku łatwiej przeprowadzić w Escherichia coli, a dopiero po odnalezieniu odpowiednich klonów przenieść ich rekombinowane DNA do komórek Saccharomyces cerevisiae.
Rodzaje wektorów Wektory prokariotyczne Wektory plazmidowe 250px|thumb|Schemat budowy plazmidu pUC19 250px|thumb|Na płytce z pożywką zawierającą antybiotyk wyrosły kolonie bakterii, które przyjęły wektor nadający im odporność na niego. Kolonie, w których bakterie przyjęły wektor bez insertu, mają barwę niebieską.
Plazmidy stosowane w inżynierii genetycznej są skonstruowane z naturalnych plazmidów bakteryjnych (lub drożdży). Są one stosunkowo niewielkimi, pozachromosomowymi kolistymi cząsteczkami DNA. Ich replikacja jest zupełnie niezależna od replikacji chromosomu bakteryjnego dzięki posiadaniu miejsc inicjacji replikacji (ori). Nie zawierają genów niezbędnych dla przeżycia komórki, jednak mogą być nośnikiem użytecznych cech, jak geny oporności na antybiotyki, które można potem wykorzystać w selekcji. Plazmidy u eukariontów są rzadkie. Jeden plazmid w komórce mają, na przykład, komórki Saccharomyces cerevisiae, który czasami wykorzystuje się do klonowania.